Stichting Mens Dier Nood kan landelijk voorbeeld zijn

Elk dier heeft recht op medische zorg ook als het baasje dat niet kan betalen

Iedere dierenarts kent het probleem: diereigenaren die de rekening niet kunnen betalen. Er is veel stille armoe in het land. Daarom zijn voor de minst draagkrachtigen onder ons allerlei vaak gemeentelijke regelingen in het leven geroepen waardoor zij toch kunnen sporten, een huis kunnen huren, op een bescheiden wijze vakantie kunnen houden of mee kunnen doen aan evenementen. Voor het houden van een huisdier bestaat er echter geen financieel vangnet en dat is enigszins wonderlijk, omdat onder de mensen die niet veel hebben te besteden veel eenzamen en ouderen voorkomen voor wie het hebben van een huisdier het welzijn voor een groot deel kan bevorderen. De psycholoog Mark Janssen heeft zelfs aangetoond dat de kosten van humane medische hulp dalen als mensen niet langer alleen zijn maar naar volle tevredenheid een gezelschapsdier in huis hebben.
Maar kunnen ze zich een hond, kat of ander dierenkameraadje veroorloven? Voor mensen die het financieel moeilijk hebben, is een noodzakelijke geneeskundige behandeling van hun zieke huisdier onbereikbaar. Daarom laten zij acute medische hulp vaak noodgedwongen achterwege met alle gevolgen voor de gezondheid van het dier en het welzijn van de eigenaar.

Zoals gezegd, het probleem is niet nieuw. In Rotterdam bestaat zelfs een speciale dierenkliniek voor mensen met een bijstandsuitkering. Maar los van het feit dat een dergelijke aanpak van het probleem concurrentievervalsend is ten opzichte van andere dierenklinieken, werkt het ook stigmatiserend en zal zo'n dierenartsenpost over het algemeen moeilijk bereikbaar zijn. Beter zou het zijn als mensen met een minimaal budget een dierziektekostenverzekering van gemeentewege vergoed zouden kunnen krijgen. Maar zo is het nergens. Dus moet, voordat er betere regelingen zijn, het particulier initiatief redding brengen.

Een dergelijk initiatief begon in 2008 in Tilburg waar dierenkliniek Den Herd toen 25 jaar bestond. Mariëtte Laugeman en Rob van Aubel, respectievelijk veterinair en zakelijk leider van de kliniek, besloten om het geld dat aanvankelijk gereserveerd was voor een feest, in een pot te doen en een stichting op te richten, de Stichting Mens Dier Nood (SMDN). Ze vroegen particulieren, bedrijven en organisaties om financiële ondersteuning en organiseerden afgelopen juni een symposium met bekende sprekers dat tegelijk bedoeld was om geld bijeen te brengen. De bijeenkomst bracht zo'n 15.000 euro op. Voeg daarbij de giften van de Afdeling Tilburg van de Dierenbescherming en een aantal bedrijven en particulieren en er was geld genoeg om de SMDN actief te laten worden. Diereigenaren zonder genoeg geld die in Tilburg, Berkel-Enschot of Udenhout wonen en via het Instituut voor Maatschappelijk Werk met begeleiding van Stichting Blut zijn doorverwezen kunnen nu hun huisdier laten behandelen bij hun eigen dierenarts en krijgen via de SMDN een tegemoetkoming in de kosten. Daarbij wordt rekening gehouden met de eigen verantwoordelijkheid van de huisdiereigenaar: de hulp is specifiek bedoeld voor acute medische behandelingen die niet te voorzien waren. Behandelingen van exotische huisdieren komen niet voor tegemoetkoming in aanmerking.

Een goed begin, maar alleen de gemeente Tilburg is niet genoeg. Uit onderzoek van Nienke Endenburg blijkt dat meer dan 200.000 gezelschapsdieren in Nederland niet de medische hulp krijgen die ze dienen te krijgen. Dus moet een initiatief als dat van Mariëtte Laugeman landelijk uit gaan rollen. Er moeten meer dierziektekostenverzekeringen komen voor de groep mensen die geen geld hebben om de dierenarts te betalen en het gemeentelijk beleid moet wat dat betreft veranderen. Tegelijk moeten gemeentes, dierenbescherming en maatschappelijke instellingen meer voorlichting gaan geven met betrekking tot het hebben en houden van dieren, mensen wijzen op hun verantwoordelijkheid en in geval van nood verwijzen naar een plek waar hulp kan worden verkregen tegen gereduceerde prijs.

Een van de acties om het werk van de SMDM bekendheid te geven was het symposium over de relatie mens en dier dat de stichting woensdag 30 juni in het Brabants Natuurmuseum in Tilburg heeft gehouden. Om aan te geven dat het hier niet ging om een nieuwe manier om de dierenartsrekening betaald te krijgen, maar om een sociaal initiatief, werd het evenement geopend door Gerrit Poels, een voormalige pater die in Tilburg al veertig jaar daklozen opvangt en mensen die niet rond kunnen komen levensmiddelen bezorgt. Hij zag de saamhorigheid van mens en dier als een relatie waarin de mens kan oefenen met het houden van mensen.
Na hem sprak Martin Gaus over het negeren als middel om honden fout gedrag af te leren. Meestal werkt dat goed, hoewel er ook een heel klein percentage honden is die niets valt aan te leren. Dr. Ing. Paul Overgaauw vroeg aandacht voor de hygiënische aspecten bij het houden van een huisdier en professor dr. Ludo Hellebrekers, voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, lepelde cijfers op uit landelijke onderzoeken waaruit blijkt dat tien procent van de Nederlanders zonder inkomen een huisdier heeft. De helft daarvan bezoekt nooit een dierenarts. Geen wonder dat Hellebrekers het werk van de SMDN van harte aanbeveelt. Tot slot sprak Mark Janssen over zijn onderzoek naar de effecten van huisdieren in de psychiatrie. Hij was daarbij voor hem vast komen staan dat het hebben van huisdieren kalmerend kan werken op psychiatrische patiënten en spanning en angst kunnen verminderen. Mensen met een huisdier voelen zich minder eenzaam, hebben meer structuur in hun dagindeling en leggen gemakkelijker sociale contacten. Een en ander verhoogt hun gevoel van eigenwaarde. Ergo, huisdieren zijn therapeutisch waardevol en besparen de gemeenschap kosten, omdat hun baasjes minder vaak een beroep hoeven te doen op de gezondheidszorg. Een thema dat de SMDN met graagte onder de aandacht van de politiek gaat brengen. Al met al een leerzame bijeenkomst die op bijzondere wijze werd afgesloten met een optreden van Corrie Konings wier hond patiënt is in de dierenartsenkliniek van Mariëtte Laugeman.

Het symposium was een soort van aftrap voor de SMDN. Met een aanbevelingsbrief in de hand, ondertekend door Ludo Hellebrekers van de KNMvD en Fank Dales, landelijk directeur van de Dierenbescherming, gaat de SMDN nu eerst de gemeente Tilburg benaderen om daar regelingen en structurele subsidietoekenning voor elkaar te krijgen die landelijk als voorbeeld kunnen dienen. Ook maatschappelijk werk en woningbouwverenigingen zullen bij het werk van de SMDN betrokken worden. Als een en ander voorspoedig verloopt betekent dat de erkenning van het recht op een huisdier voor iedereen die de verzorging ervan aankan en dat er een einde komt aan veel dierenleed.

Dat het werk belangrijk wordt gevonden bleek al uit donaties die de SMDN ontving van organisaties uit heel Nederland. Meer giften zijn uiteraard welkom op bankrekening 1221.96.538 ten name van Stichting Mens Dier Nood te Tilburg. Ook is het mogelijk periodiek een bedrag over te maken door middel van automatische betaling.
Kijk hier voor de verschillende sponsormogelijkheden op www.stichtingmensdiernood.nl.
De SMDN is door de Belastingdienst aangewezen als Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI). Donateurs mogen daarom hun giften aftrekken van de inkomsten- of vennootschapbelasting. In contact komen met de SMDN kan via info@stichtingmensdiernood.nl